Ćwiczenia: ćwiczenia nr 1
1) Wprowadzenie
- Dokument arkusza kalkulacyjnego, zwany skoroszytem, składa się z arkuszy.
- Arkusz jest tabelą zbudowaną z wierszy i kolumn. Pojedyncze pole tabeli to komórka.
- Każda komórka ma jednoznacznie określony adres: literę (litery) kolumny i numer wiersza, np B6, C34 itd.
- Do komórki możemy wpisać różne dane (liczby, tekst, formuły).
- Tworząc formuły w arkuszu kalkulacyjnym, należy używać adresów komórek, w których znajdują się dane.
2) Wprowadzania danych
- Do jednej komórki arkusza kalkulacyjnego należy wprowadzać informację tylko jednego rodzaju.
- Do obliczenia sumy liczb zapisanych w wierszu lub kolumnie stosujemy przycisk Autosumowanie.
- Do obliczenia średniej liczb zapisanych w wierszu lub kolumnie można użyć formuły ŚREDNIA
Za pomocą funkcji JEŻELI można sprawdzać, czy dany warunek jest spełniony i w zależności od tego wyświetlać jedną z dwóch różnych wartości. Do budowania warunków używa się operatorów porównań: = (równe), > (większe niż) oraz >= (większe lub równe), < (mniejsze niż) oraz < = mniejsze lub równe, <> (nierówne, czyli różne).
3) Formatowanie komórek
- zmiana położenie danych względem krawędzi ;
- zmiana parametry czcionki,
- ustalanie obramowanie i tło komórki,
- scalanie komórki,
- stosowanie różnego rodzaju wyrównywanie tekstu, np. umieszczanie tekstu pionowo, zawijanie tekstu, gdy nie mieści się w komórce,
- zmienianie format danych liczbowych wprowadzonych do komórek albo też ustalać nowy sposób formatowania danych w pustych komórkach, np. ile miejsc po przecinku ma być widocznych w liczbach.
4) Duże teksty
Aby zmienić wymiary komórki należy przeciągnąć za pomocą myszy obramowanie między nagłowkiem kolumny lub nagłówkami wierszy.
Wprowadzanie do komórek długich tekstów
- Zawijanie tekstu (wprowdzamy tekst bez zwiększania szerokości kolumny)
- Wprowadzenie tekstu do komórki (pod warunkiem, że obok komórki są puste)
Jeżeli wynik nie mieści się w komórce, zostaje zapisany w postaci wykładniczej lub jako ciąg ##### - poszerzyć kolumnę.
5) Adresowanie
- Adresowanie względne - postać formuły po skopiowaniu nie zmienia się, ale zmieniają się adresy komórek zawarte w tej formule.
- Adresowanie bezwzględne - w formule odwołujemy się do komórki o ściśle określonym adresie, który nie zmienia się podczas kopiowania formuły. Adres bezwzględny zawiera znak $ przed nazwą kolumny i numerem wiersza np. $C$2, $F$34, $W$12.
- Adresowanie mieszane - przed literą blokującą kolumnę lub wiersz stawiamy $. Występuje w nim odwołanie względne do kolumny i bezwzględne do wiersza lub odwrotnie np.: $A1 A$1
6) Przedstawianie danych w postaci wykresu
Tworzenie wykresu wymaga zaznaczenia komórek, które chcemy przedstawić
Warto umieścić na wykresie opisy osi poziomej i pionowej
Na jednym wykresie może być więcej niż jedna seria danych
Aby utworzyć wykres, trzeba wskazać dane, które mają być na nim zilustrowane, czyli serię (lub serie) danych, a następnie wybrać opcję wstawiania wykresów lub kliknąć przycisk Kreatora wykresów (lub Polecane wykresy –od Office’a 2013).
Przy tworzeniu wykresu dla jednej serii danych - dane te muszą się znajdować w jednej kolumnie lub jednym wierszu.
Można zmieniać kolory wykresu
Można wstawić legendę, opisy, tabelkę danych itp.
7) Dostosowanie wykresu
Tendencje wzrostowe lub malejące – wykres liniowy
Wykres funkcji – wykres punktowy
Porównywanie danych – wykres słupkowy lub kolumnowy
Zobrazowanie procentowego udziały – wykres kołowy (ten rodzaj stosujemy tylko do jednej strony)
8) Wstawianie tabel i wykresów arkusza do dokumentów tekstowych.
Tabela jako obiekt osadzony
Jest to kopia tabeli, po wstawieniu do dokumentu staje się częścią dokumentu. Dane zmieniamy w dokumencie tekstowym. Zmiana wewnątrz dokumentu nie zmienia danych tabeli w arkuszu i odwrotnie.
- Otwieramy plik arkusza z tabelą
- Zaznaczamy tabelę lub jej fragment
- Kopiujemy do schowka (CTRL+C)
- Otwieramy edytor
- Wybieramy WKLEJ SPECJALNIE – wybrać Arkusz programu Microsoft Excel – obiekt
- Narzędzia wklejania są w grupie SCHOWEK w NARZĘDZIACH GŁÓWNYCH (WORD 2013 - pierwszy z lewej)
- Aby zmodyfikować tabelę klikamy dwukrotnie w tabelę i możemy ją edytować. Możliwe też jest zaznaczenie opcji - wstaw ikonę
Tabela jako dokument połączony
W tym przypadku dane zawarte są w pliku arkuszu, a w dokumencie jest tylko łącze. Podobnie można zrobić z wykresem. Tabelę wklejamy podobnie jak poprzednio, tylko należy w ostatnim kroku zaznaczyć opcję WKELJ ŁĄCZE
Dokument można edytować z poziomu Worda, ale po zmianach należy kliknąć w dowolne miejsce w tabeli i z menu kontekstowego wybrać opcję AKTUALIZUJ ŁĄCZE. Można też edytować plik źródłowy.
Wykorzystanie opcji obiekt
Opcja obiekt dostępna jest na karcie WSTAWIANIE lub w menu WSTAW. Umożliwia wstawienie tabeli lub wykres arkusza. Plik może być już przygotowany (utwórz z pliku), ale można go też stworzyć od nowa (utwórz nowy). Można też umieścić plik jako ikonę. Włączenie opcji "połącz z plikiem" spowoduje, że zapisane zmiany w arkuszu będą też widoczne w dokumencie tekstowym.
9) Zastosowanie arkusza kalkulacyjnego
W arkusz kalkulacyjnym możemy realizować algorytmy warunkowe (z wykorzstaniem funkcji JEŻELI) i iteracyjne (z wykorzystaniem kopiowanie formuł)
Można również zastosować modele, np. symulacje zachowań.
Sortowanie i filtrowanie danych pozwala na ich porządkowanie i wyszukiwanie danych według określonych kryteriów.